Umowa użyczenia broni

Podstawa prawna

Użyczenie broni między posiadaczami pozwoleń reguluje art. 28 ustawy o broni i amunicji: broń odpowiadającą celom sportowym lub łowieckim można użyczyć osobie z pozwoleniem wydanym w celu sportowym lub łowieckim; cele obu stron nie muszą być identyczne. Samą umowę opisują art. 710 i następne Kodeksu cywilnego – użyczenie jest z natury nieodpłatne, a forma pisemna nie jest ustawowo wymagana. Pisemna umowa ma jednak znaczenie praktyczne: to nią biorący wykazuje legalność posiadania broni przy kontroli. Udostępnienie broni osobie nieuprawnionej jest przestępstwem z art. 263 § 3 Kodeksu karnego, dlatego przed podpisem sprawdza się decyzję biorącego, a nie tylko jego słowo.

Opłaty i formalności urzędowe

Użyczenie nie podlega opłacie skarbowej ani podatkowi od czynności cywilnoprawnych, bo jest umową nieodpłatną. Umowy nie rejestruje się w Wydziale Postępowań Administracyjnych i nie zgłasza Policji. Nie składasz nic w urzędzie – dokument zostaje u stron.

Co zrobić z podpisaną umową

Przygotuj dwa egzemplarze. Biorący, mając przy sobie użyczoną broń, musi mieć też legitymację posiadacza broni albo inny dokument upoważniający do jej posiadania wymieniony w art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy o broni i amunicji. Żaden przepis nie nakazuje wprost noszenia umowy, ale warto mieć swój egzemplarz przy transporcie broni, na strzelnicy i na polowaniu: pokazuje, skąd pochodzi użyczona broń. Użyczający zachowuje drugi jako dowód, że broń nie znajduje się u niego – ma to znaczenie przy kontroli warunków przechowywania. Po zwrocie warto dopisać datę zwrotu na obu egzemplarzach albo sporządzić krótki protokół.

Zakres użyczenia

Biorący używa broni zgodnie z celem swojego pozwolenia: przy pozwoleniu sportowym oznacza to strzelnicę, treningi i zawody, a przy łowieckim także polowanie na warunkach opisanych niżej, w części o broni myśliwskiej. Użyczenie nie rozszerza prawa do zakupu amunicji poza zakres własnego pozwolenia biorącego. Umowa nie zwalnia też z zasad noszenia broni: broń palną nosi się w kaburze lub futerale (§ 8 ust. 1 rozporządzenia MSW z 26 sierpnia 2014 r.), a myśliwy musi mieć broń rozładowaną i w futerale w obwodzie łowieckim, w którym nie ma upoważnienia do polowania, w publicznych środkach lokomocji oraz na terenie miast i osiedli (§ 9 ust. 1 rozporządzenia z 23 marca 2005 r. w sprawie warunków wykonywania polowania).

Umowa użyczenia broni myśliwskiej

Art. 28 obejmuje też broń odpowiadającą celom łowieckim: biorący musi mieć pozwolenie wydane „w celach łowieckich lub sportowych”, a cele obu stron nie muszą być takie same. W formularzu wybierz rodzaj broni „Myśliwska”, a cel pozwolenia biorącego przepisz z jego decyzji.

• Na polowaniu obowiązują art. 42 ust. 1, 2 i 8 Prawa łowieckiego: poluje członek PZŁ za zgodą dzierżawcy lub zarządcy obwodu, ma przy sobie legitymację PZŁ i pozwolenie na broń myśliwską lub inny dokument uprawniający do jej posiadania, a na polowaniu indywidualnym także pisemne upoważnienie. Umowa użyczenia nie jest tam wymieniona, ale pokazuje, skąd biorący ma broń.
• Przepisy nie rozstrzygają, czy członek PZŁ z samym pozwoleniem sportowym może polować użyczoną bronią myśliwską. Nie zakładaj tego z góry.
• Umowa nie jest dla stażysty bez pozwolenia na broń: to udostępnienie broni osobie nieuprawnionej z art. 263 § 3 Kodeksu karnego. Nie jest też dla myśliwego z zagranicy bez polskiego pozwolenia, którego dotyczą odrębne zasady z art. 42 ustawy o broni i amunicji.

Najczęstsze błędy

• Zamiana stron w formularzu – użyczający to właściciel broni.
• Biorący z pozwoleniem wyłącznie kolekcjonerskim, które nie spełnia warunku z art. 28.
• Brak daty końcowej, choć strony ustaliły konkretny termin.
• Numer legitymacji wpisany zamiast numeru decyzji o pozwoleniu.
• Domyślny zapis o amunicji pozostawiony, gdy amunicja nie jest przekazywana.
• Podpisy tylko na jednym egzemplarzu.